Overslaan naar hoofdinhoud
zoeken
zoeken

Terugblik bijeenkomst 10 jaar Infranatuur

Tien jaar na de start van Infranatuur werd de balans opgemaakt: waar staat de infrasector, wat heeft de samenwerking opgeleverd en welke stappen zijn er nog te zetten?

Plenaire opening

De bijeenkomst '10 jaar Infranatuur' op 10 november 2026 was een initiatief van het Deltaplan Biodiversiteitsherstel en het Collectief Natuurinclusief. De dag werd geopend door Eveline Buter, die de 150 gasten in Naturalis meenam in haar ervaringen rond het Nationaal Park Hollandse Duinen. Aan de hand van dit voorbeeld liet zij zien hoe natuur, infrastructuur en andere functies steeds vaker samenkomen en hoe belangrijk het is om natuur als integraal onderdeel van onze leefomgeving te beschouwen.

Vervolgens ging zij in gesprek met Floor Edixhoven (Stichting Deltaplan Biodiversiteitsherstel) en Daan Helming (Collectief Natuurinclusief) over hun verwachtingen voor de dag. Samenwerking vormde daarbij de rode draad. Floor benadrukte het belang van gezamenlijk optrekken en aansluiten bij initiatieven die al lopen, terwijl Daan wees op de unieke samenstelling van de aanwezigen. Van aannemers en opdrachtgevers tot overheden en maatschappelijke organisaties: het volledige ecosysteem rond infranatuur was aanwezig. In gesprek met de zaal werd bovendien stilgestaan bij de vraag hoe een natuurinclusief Nederland eruit zou moeten zien.

Daarna reflecteerde Albert Vliegenthart op de ontwikkelingen van de afgelopen jaren. Waar biodiversiteit eerder nauwelijks op de agenda stond, ziet hij dat natuur inmiddels een veel prominentere plek heeft gekregen in beleid, samenwerking en uitvoering. Ook blikte hij terug op de afspraken die in het verleden zijn gemaakt om gezamenlijk aan natuurherstel te werken.

 

Infranatuur: waarom nu?

Koos Biesmeijer, Naturalis

Volgens Koos Biesmeijer gaat natuur uiteindelijk niet alleen over natuur, maar vooral over de mens. Natuur vormt de belangrijkste infrastructuur waar onze samenleving van afhankelijk is. Ontwikkelingen zoals Biodiversity Net Gain, de Natuurherstelverordening en nieuwe financieringsmogelijkheden laten zien dat er veel in beweging is. Tegelijkertijd benadrukte hij dat natuurherstel ook vraagt om het verminderen van activiteiten die natuur onder druk zetten. De boodschap was helder: alleen samen kunnen we werken aan een toekomstbestendige samenleving.

Bekijk hier de presentatie

 

   

Stappen vanuit de sector:

Anke Springer-Rouwette namens Collectief Natuurinclusief

Anke Springer-Rouwette liet zien welke stappen de sector de afgelopen jaren heeft gezet. Zij blikte terug op resultaten zoals sectorafspraken, samenwerking met opdrachtgevers, aandacht voor netto natuurwinst en de groei van een steeds sterker netwerk. Tegelijkertijd benadrukte zij dat er nog veel potentie ligt. Om natuurinclusief werken verder te brengen is de hele keten nodig en moet natuur een vanzelfsprekende plek krijgen in ruimtelijke plannen en investeringen. Anke Springer-Rouwette gaf daar een mooie boodschap bij: "voor opschaling is elke schakel in de keten nodig; natuur moet in elke fase een plek krijgen én goed worden overgedragen aan de volgende schakel. Voorkom dat de ketting bij jouw schakel breekt!"

Bekijk hier de presentatie

 

Van intentie naar realisatie:

Robert Paul van Campen, Qirion

In de presentatie ging Robert Paul van Campen in op de stap van ambitie naar uitvoering. Aan de hand van praktijkervaringen liet hij zien hoe biodiversiteit en natuurherstel steeds meer onderdeel worden van de dagelijkse praktijk. Terugblikkend op drie jaar sectorsamenwerking benoemde hij het belang van een gezamenlijke taal, inspirerende voorbeelden en onderzoek dat richting geeft aan het gesprek. Zijn boodschap sloot aan bij de rode draad van de ochtend: natuurherstel vraagt om samenwerking, maar biedt tegelijk kansen voor tal van maatschappelijke opgaven.

Bekijk hier de presentatie

 

 

 

Deelsessies: verdieping in vier thema's

In de middag gingen de deelnemers in twee rondes uiteen voor vier deelsessies, elk met een eigen invalshoek op natuurinclusieve infra.

In Sturen met innovatieve monitoring liet Deltares zien hoe nieuwe meettechnieken helpen om de staat van de natuur rond infrastructuur in beeld te brengen, en hoe je die inzichten gebruikt om gerichter te sturen.

Toekomstbestendig verbinden, verzorgd door ProRail en Rijkswaterstaat, ging over het verbinden van leefgebieden die door weg en spoor zijn doorsneden, en over wat daarvoor nodig is in ontwerp en beheer.

In Innovatie met natuur presenteerden verschillende partijen hun innovatieve projecten in een reeks pitches, onder voorzitterschap van Enexis, met bijdragen van onder meer Heijmans, Natrufied Architecture, BESE en Urban Reef. En in De rol van infra onder de Natuurherstelverordening verkende Haskoning wat deze Europese verordening concreet betekent voor opdrachtgevers en beheerders in de sector.

Een uitgebreidere terugkoppeling van de deelsessies volgt en wordt aan dit artikel toegevoegd.

 

  

 

Afsluiting: interactieve stellingen uit de zaal

De dag werd afgesloten met een interactief gesprek aan de hand van twee stellingen, waarbij de zaal positie koos en daarover met elkaar in discussie ging.

Geen energie of geen natuur

Bij deze stelling koos het merendeel van de aanwezigen voor "geen energie". De discussie maakte duidelijk dat de druk op de energietransitie momenteel zo groot is dat natuurdoelen binnen de sector vaak naar de achtergrond verdwijnen. Tegelijkertijd werd benadrukt dat de uitdaging juist ligt in het verbinden van beide opgaven.

Gestandaardiseerde natuur is beter dan geen natuur

De tweede stelling zorgde voor een ongeveer gelijk verdeelde zaal. Sommigen stelden dat natuur altijd maatwerk vraagt en dat gestandaardiseerde natuur geen echte natuur is. Anderen vonden dat een standaardaanpak beter is dan niets doen.

In de discussie ontstond overeenstemming dat niet de natuur zelf, maar vooral de randvoorwaarden en processen gestandaardiseerd kunnen worden. Zo blijft maatwerk mogelijk, terwijl tegelijkertijd tempo gemaakt kan worden. Basiskwaliteit Natuur werd daarbij genoemd als een bruikbaar kader.